psychodrama
Psychodrama
Psychodrama is een vorm van psychotherapie die in groepen over de hele wereld wordt beoefend. Therapeuten gebruiken psychodrama ook in een individuele setting. Psychodrama is gecreëerd door JL Moreno (geboren in Boekarest, Roemenië, op 18 mei 1889; overleden in New York, VS, op 14 mei 1974).
Hij was een psychiater en een vooraanstaand pionier van groepspsychotherapie. Tijdens zijn leven werd hij erkend als een van de leidende sociale wetenschappers.
Moreno studeerde en werkte in Wenen van 1917 tot 1918. Terwijl hij als arts werkte in het interneringsdorp Mitterndorf, nabij Wenen, leidden zijn observaties van kinderen tot zijn theorieën over de ontwikkeling van kinderen. Gedurende deze periode ontwikkelde hij zijn theorieën over sociometrie (de meting van sociale relaties). Hij erkende dat conflicten in de samenleving kunnen worden beïnvloed door de sociometrische mix: de keuzes die mensen maken en de organisatie van sociale groepen volgens de keuzes van mensen. Moreno geloofde dat de mens een acteur in zijn eigen leven kan zijn en zijn eigen conflicten kan oplossen.
Hoewel psychodrama zijn wortels heeft in de roltheorie, wordt het gebruikt door veel en verschillende disciplines. Psychoanalytisch psychodrama, Rogeriaans psychodrama en Jungiaans psychodrama gebruiken gemeenschappelijke technieken en hebben psychodramatische concepten geïntegreerd met hun eigen theorieën. In psychodrama proberen we de spontaniteit aan te moedigen die de meesten van ons als kinderen hadden en verloren door de grillen van het opgroeien.
Toepassing
Hoewel psychodrama in de eerste plaats een groepspsychotherapie is, wordt het beoefend in verschillende settings, van wekelijkse open groepen tot gesloten dagelijkse groepen binnen psychiatrische ziekenhuizen. Over het algemeen zouden de cliëntgroepen geen psychotische problemen hebben, maar Moreno en veel latere therapeuten hebben gewerkt met psychotische cliënten en de methode is nuttig gebleken voor zulke kwetsbare mensen.
De individuele praktijk van psychodrama maakt zorgvuldig op maat gemaakt werk mogelijk met individuen die lijden aan langdurige ernstige psychische aandoeningen, evenals degenen met neurotische problemen, die om welke reden dan ook ervoor kiezen hun therapie in een individuele setting te ondergaan.
Onderzoek
Psychodrama wordt nu op grote schaal onderzocht, wat op zichzelf bijdraagt aan goede praktijken. “Psychodrama Advances in Theory and Practice”, bewerkt door Clark Baim, Jorge Burmeister en Manuela Maciel (Routledge 2007), biedt een overzicht van dit onderzoek met bijdragen van 10 internationale beoefenaars van psychodrama.